سفری به دور ایران زمین با رهاوردی برای شما

نه که تنها دل ما از غم او خونین است

                             ساقی و جام و می و گل همه خونین جگرند

بازم یکی دیگه از بزرگا رفت،یکی که اسمش یادآور هنر بود،یکی که تنها اسمش کافی بود تا نوازش طنین سنتور او آرامش رو در ژرفای ذهن ما بیدار بکنه...برام خیلی سخته که بگم مشکاتیان هم رفت.آره پرویز مشکاتیان استاد بزرگ و نوازنده ی چیره دست سنتور که همیشه آرزو داشتم بتونم مثل اون سنتور بزنم رفت!رفت و بازهم همانند هزاران استاد دیگر شاگردی نیست که جاشو بگیره....امشب به یادت بسیار می نوازم،چون یقین دارم که تنها مایه ی آرامشت بود.

با درود به دوستان گرامی

این بار سفرنامه ی گلپایگان و خوانسار رو براتون گذاشتم.البته سفرنامه ی قبلی که مربوط به کندلوس بود یه کم با تاخیر گذاشته شد.از اون بابت پوزش می خوام...

قضیه از این جا شروع شد که من مشهد بودم و یکی از دوستای بسیار خوب و قدیمی من که اتفاقاً اصلیتش گلپایگانی هست با من تماس گرفت و مثل همیشه که می خواد بره اونجا یه تعارفی هم به ما زد...ما هم که از خدا خواسته سه شنبه ظهر که رسیدم تهران 24 ساعت بیشتر نگذشت که عازم گلپایگان شدیم...اینم بگم که ایندفعه ی سوم بود که داشتم یه سر به شهر آبا و اجدادی خواننده ی محبوب اکبر گلپایگانی می زدم...

(برای خواندن ادامه ی سفرنامه به ادامه ی مطلب بروید.)