سفری به دور ایران زمین با رهاوردی برای شما

با درود خدمت دوستان گرامی

بابت دیرکردم از شما دوستان پوزش می خوام،آخه چند روزی به بهانه ی شکار خارج از تهران بودم(حالا یکی ندونه فکر می کنه من زبل خان شدم و الان ٣،٤ تا فیل و کرگدن و اینجور چیزا زدم!!!)

با درود خدمت دوستان گرامی

این بار برای شما سفر به کلات نادری و آبشار قره سو در استان خراسان را در نظر گرفتم،البته این سفر مربوط به ٣،۴ سال پیش میشه.

مایکل اکس ورتی مولف زندگینامه نادرشاه در کتاب خود با نام شمشیر ایران می نویسد:کلات نادری به رغم نامش که قلعه و قصر نادر معنی می دهد، چیزی بیش از قصر است، و حتی قرنها پیش از سلطنت نادرشاه  که نام خود را از آن گرفته دارای اهمیت بوده است.  کلات نادری فلات وسیعی است و بخشی از دشت خاوران. کلات درست در مرز شمال خراسان امروزی قرار گرفته و محدوده شمالی آن در خاک ترکمنستان است.  شهر مشهد در ۱۷۰ کیلومتری جنوب غرب آن واقع شده است. دور تا دور فلات توسط کوهها و صخره های پرشیب احاطه شده و کمتر جای نفوذ به داخل دارد، از این رو به درستی دژ طبیعی نام گرفته است.

کلات وسعتی در حدود ۳۲۷۶ کیلومتر مربع دارد که از شرق و شمال به کشور ترکمنستان ، از غرب به شهرستان های مشهد و چناران و از جنوب به سرخس محدود شده است. کلات در میانه رشته کوه هزار مسجد قرارگرفته و این رشته کوه از جانب جنوب غربی حائلی طبیعی است که این شهر را از مشهد به چناران جداساخته است . آب وهوای کلات معتدل کوهستانی است و ارتفاع آن از سطح دریا بالغ بر ۲۱۰۰ متر می باشد. باران های مستمر بهاری و پاییزی باعث سرسبزی دامنه ها و کوهپایه ها شده و گله داری و دامداری را درمنطقه رونق داده اند.

کلات در لغت به معنی آبادی و زیستگاهی برفراز کوه است. نخستین بار نام کلات در شاهنامه فردوسی در داستان های فرود پسر سیاوش آمده است.البته کلات در دوره های دیگر نظیر سامانیان،سلجوقیان و ... از اهمیتی برخوردار بوده است.بیش از همه دوره ها در زمان افشاریان از اعتبار خاصی برخوردار گردید. و دلیل آن را باید در دیواره های طبیعی و دروازه های قابل کنترل آن دانست که کلات را به عنوان محل سکونت نادرشاه و ذخایر ارزشمند وی انتخاب نموده اند.

(برای خواندن ادامه ی سفرنامه به ادامه ی مطلب بروید.)

سفرنامه ی بعدی،سفری به کلات نادری و آبشار قره سو

با دورد خدمت دوستان گرامی

به ادامه ی سفر قبلی می رویم...تا اونجا رسیدیم که تازه داشتیم وارد روستای کویین می شدیم...همونطور که گفتم توی مسیر دونه های برف و تگرگ و بارون همه با هم قاطی شده بود،ولی دیگه وقتی به روستا رسیدم همون هم از بین رفت.تویه روستا هم که اصلا برفی باقی نمونده بود،وقتی که با یکی از اهالی روستا هم یه گپی زدیم متوجه شدیم که از پاییز تا حالا هیچ برفی نیومده و اگرم گوشه کناری برفی مونده از اثرات برف پاییزه!در صورتی که عکسهی زیر برای ٢ ساله پیش دقیقا در همچین روزیه:

آخه پارسال که این همه برف اومد و اداره ها و دانشگاه ها و ... همه تعطیل شدند و یه سری از مردم رو که توی جاده ی بوئین زهرا تو برف گیر کرده بودند رو با نفربر و ماشین های زرهی درآوردند،ما تو تابستون این همه خشکسالی و قطع آب و برق داشتیم!حالا وای به حال امسال!!!

(برای خواندن بقیه مطلب به ادامه ی مطلب بروید)

با دورد خدمت دوستان گرامی

نخستین سری از سفرهای خود رو با نام سفر به دور طالقان(1) آغاز می کنم،این یه سفر ١ روزه بود به روستای کویین یکی از روستاهای دره ی طالقان...

طالقان در 130 کیلومتری شمال غربی تهران واقع است.  منطقه معروف به طالقان  در میان دره بزرگی در کوههای البرز قرار دارد. طالقان منطقه ای متشکل از  حدود 80 روستای کوهستانی است. طول جغرافیایی طالقان از شمال شرق به جنوب غرب حدود هشتاد کیلومتر و عرض جغرافیایی آن حدوداَ 15 کیلومتر می باشد. بدینگونه منطقه طالقان حدوداَ 1200 کیلومتر مساحت دارد.بنابراین برای رفتن به طالقان باید  از اتوبان تهران-قزوین گذشت،بعد از عبور از آبیک به دو راهی طالقان می رسیم که سمت راست ما قرار داره.

دیشب با خودم تصمیم گرفتم که صبح زود آماده ی سفر به طالقان بشم،اما از بخت بد دیشب تو تهران داشت بارون میومد(پس حتما اونجا باید هوا بدتر باشه!) و یکی از چرخ های ماشینم هم یه کم ایراد داشت و البته تنها هم بودم،این سه عامل باعث شد که قید مسافرت با ماشین شخصی رو بزنم و برم سراغ اتوبوس و سواری خطی.

از اونجا که من خیلی سحرخیزم حدود ساعت ٩.٣٠ بود که بیدار شدم!تا آماده بشم و بخوام بیام سوار ماشین شم ساعت حدود ١١.١۵ شده بود!(این از اول مسافرتمون) اولین اتوبوسی که گیرم اومد رو سوار شدم،اتوبوس میرفت رشت،ولی من می خواستم دو راهی طالقان پیاده شم.البته به غیر از نیم ساعت علافی برایه سوار کردن مسافر تو راهی تو کرج بقیه راه خیلی خوب بود.

از دو راهی باید سوار  ماشین های خطی  بشیم  تا برسیم به مرکز  طالقان،شهری به اسم  شهرک.تو یه راه ما تمام  هوش و حواسمون پی  یه  تیکه برف بود،ولی  دریغ از یه تیکه!البته تو  ارتفاعات بود ولی خوب  انتظار ما یه چیزه دیگه  بود.

به شهرک که رسیدم هوا خیلی تیره شده بود و داشت نم نم بارون میومد...

(برای خواندن بقیه مطلب به ادامه ی مطلب بروید)

با درود خدمت دوستان گرامی

نخستین مطلب این سایت رو با نام سفری به دور طالقان آغاز کردم که به زودی مطالب زیبایی رو در اون قرار می دم،امیدوارم که لذت ببرید.

جشن سده پیشاپیش خجسته باد.

خشایارشا شاه چنین می گوید: اهورا مزدا خدای بزرگی است که زمین را آفرید، که آسمان را آفرید، که مردم را آفرید، که شادی را برای مردم آفرید.
جشن سده بزرگترین جشن آتش و کهن ترین آیین ایران باستان است که در تاریخ دهم بهمن ماه با افروختن هیزمی که مردمان سرزمین ایران بزرگ فارغ از هر قومیت یا گرایش دینی، از پگاه بر بام خانه های خود یا بلندی کوهستان گرد آورده اند آغاز می شد و تا شامگاه ادامه داشت و به مانند نوروز در روایت های مکتوب تاریخی به آن اشاره شده است....

                          (برای خواندن ادامه ی متن به ادامه ی مطلب بروید.)